روز

دنیا یک کوچه بی انتها به دست های ما
به قدم های ما. بدهکار است
حالا که رفته ای تمام کوچه های دنیا بن بستند

حالا بی دلیل نفس میکشم
حالا بی دلیل راه می روم
سال هاست که رفته ای
و حالا بی دلیل قدم هایم کج می شود به سمت خانه تو ..
چه آرزوی محالی ست
وصال تو

ما موازی ترین خطهای عالم بودیم...

#س.میم.سکوت

.

پ.ن: مدتهاست در پی داشتنت پاییزمان را از یاد برده ام...