آخرین روز

تو پاییز بودی
و من عاشق ترین درخت باغ
حالا که رفته ای
بعد هر پاییز دوباره پاییز می آید و من برگ به برگ رها میشوم در آغوش باد

دنیا یک کوچه بی انتها به دست های ما
به قدم های ما. بدهکار است
حالا که رفته ای تمام کوچه های دنیا بن بستند

حالا بی دلیل نفس میکشم
حالا بی دلیل راه می روم
سال هاست که رفته ای
و حالا بی دلیل قدم هایم کج می شود به سمت خانه تو ..

چه آرزوی محالی ست
وصال تو

ما موازی ترین خطهای عالم بودیم...

#س.میم.سکوت

.

پ.ن: مدتهاست در پی داشتنت پاییزمان را از یاد برده ام...

امتداد تنهایی...